1. Тамак, оокат. Аш көп болсо, каада көп (макал). Ар бир адам кумар болот өзүнчө, Мейман тосуп, аш-тамагын бермекке (Осмонов). 2. Палоо. Аш демде. 3. этн. Өлгөн адамды эскерип, урматтап мал союп, элге тамак берүү салты. Көкөтайдын ашы экен, Көп чатактын башы экен («Манас»). Кара аш. Сөөк коюлган күнү берилген аш. Чоң аш. Бир жылдан кийин берилген аш. 4. Кээ бир дарак, бадалдардын мөмөсү, жемиши. Ит мурундун ашы. Чычырканактын ашы. Долоно, четин аштары, Мончоктой кызыл мөлтүлдөйт (Токомбаев).

1. Тоодон, ашуудан ж. б. ары өтүү, өтүп кетүү. Ашуусу бийик тоо ашты, Агыны катуу суу кечти («Эр Төштүк»). 2. Белгилүү бир чектен, өлчөмдөн ж. б. өтүү, андан ашык болуу. Арыктан аша жулкунуп, Агын суу жатат шаркырап (Нуркамал). Жыйырмадан жаңы ашкан Жигит эле эр жеткен (Бөкөнбаев). Эркин эмгек, кең билим кучагында Артылып аша берсин биздин таалай (Нуркамал).

Айгырдын бээни караганы. Айгыр ашты.